Ευχή μου πάντα ήταν η ενότητα, προβληματισμός μου όμως πάντα ήταν το ποιούς στηρίζω για χάρη της ενότητας.
Ποιοί θα είναι μπροστά να μας εκφράζουν στο υπάρχον
ΠΑΣΟΚ;
Αξίζουν τη στήριξη μας;
Έκαναν τίποτα για τα οράματα μας;
Βάλαμε μια νέα αφετηρία το 2009, με ένα όραμα που
προερχόταν μέσα από ζυμώσεις ετών στις οργανώσεις, ξεκινήσαμε να διορθώσουμε τα
λάθη του παρελθόντος, δικά μας και ξένα, όλων.
Το εγχείρημα ήταν δύσκολο, οι αντίπαλοι ισχυροί, η
οικονομία δεν το επέτρεπε, το timing ήταν λάθος και οι εκλεγμένοι μας προφανώς δεν ήταν
εκλεγμένοι για εμάς, αλλά για τους εαυτούς τους.
Παρόλα αυτά, εμείς, ο κόσμος μας, άντεχε, περίμενε,
έλπιζε, βήμα βήμα, μέρα την ημέρα, κάτι άλλαζε στο πελατειακό κράτος, κάτι
άλλαζε στο Διευθυντήριο των Βρυξελών, όμως δεν έφτανε, οι αγορές ήθελαν ή αίμα
ή πολύ αίμα, αίμα το οποίο ο Γ.Α.Π δεν ήθελε να χύσει εν ρύμη του λαού και
προσπάθησε να καταφύγει στην ετυμηγορία του, το ερώτημα θα ήταν δυνητικά το
ίδιο, “αίμα; ή πολύ αίμα;”, η απάντηση θα ήταν αίμα, αλλά θα ήταν του Λαού και
με αυτήν την απόφαση θα τελειώναμε με όλα και σύντομα και αυτό δεν συνέφερε τη
συντήρηση γιατί θα "τελειώναμε" και με αυτήν.
Η πλειοψηφία του ΠΑ.ΣΟ.Κ ήταν ισχυρή και μπορούσε να
περάσει το Δημοψήφισμα και μαζί με αυτό,
να εδραιώσει τις θεσμικές αλλαγές οι οποίες θα πέταγαν τη συντήρηση και
τα συμφέροντα έξω από το παιχνίδι.
Τότε ανέλαβε δράση η Πέμπτη φάλαγγα του Βενιζέλου,
πήρε τις εντολές του και μέσα σε λίγες ώρες από ένθερμος υποστηρικτής του
Δημοψηφίσματος, έγινε πολέμιος του και διέσπασε το όλον ΠΑ.ΣΟ.Κ του "όλοι
μαζί" και του 44%, τα γεγονότα είναι κοντά, τα Βίντεο από τις δηλώσεις των
πουλημένων βρίθουν στο διαδίκτυο, μπορείτε να τα δείτε.
Ποτέ δε συμφώνησα με την άνευ όρων παράδοση του
κινήματος από τον Γ. Α. Παπανδρέου στον Ε. Βενιζέλο, το έκανα όμως εκ του
ασφαλούς και σκεπτόμενος συναισθηματικά, δεν είχε για μένα κανένα ρίσκο αυτή η
θέση, για τον Γ.Α.Π όμως αν δεν το έκανε είχε, είχε ρίσκο για τους Έλληνες,
ήξερε ότι δεν υπήρχε χρόνος, έπρεπε να γίνουν όλα γρήγορα και με πολύ μεγάλη
πλειοψηφία, πλειοψηφία την οποία είχε
αρνηθεί ο Σαμαράς να παρέχει για να γκρεμίσει το ΠΑ.ΣΟ.Κ και “παραδόξως”
αρνήθηκε και ο Βενιζέλος βάζοντας τη φιλοδοξία πάνω από το κοινό συμφέρον της
παράταξης και της Σοσιαλιστικής προοπτικής της χώρας.
Ο Γ.Α.Π ήξερε ότι παραδίδει τα κλειδιά στην
συντηρητική πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ, ήξερε ότι θα προσπαθήσουν να τον εξαφανίσουν,
αλλά έβαλε το κοινό συμφέρον της χώρας και όχι της παράταξης πάνω από το
προσωπικό.
Ποιός δε θυμάται τη Δημόσια παραδοχή του Σαμαρά για τα
λάθη του; Για τα Ζάπεια του;
Του Βενιζέλου ακόμα την περιμένουμε.
Τέτοιους Ηγέτες χρειαζόμαστε; ή αυτούς που πίνουν το
κόνιο για να δείξουν το δρόμο στους υπόλοιπους, το στίγμα, την ιδεολογία, την
γέννηση του καινούργιου και όχι τη διαχείριση του παλιού;
Σήμερα έχουμε για Πρόεδρο ενός κινήματος το οποίο είχε
χαρακτηριστεί ως ριζοσπαστικό, το οποίο ξεκίνησε από την αυτοργάνωση των
στελεχών του και συνέχισε θεσμοθετώντας ακόμα και συνοικιακά συμβούλια, έναν
άνθρωπο ο οποίος “δεν ακούει” (όχι να αφουγκραστεί που είναι πολλές φορές
δύσκολο) τη βοή από τη φωνή του κόσμου, παραμερίζει τον καταιγισμό των
αντιδράσεων, όχι φωνής καφενείου, αλλά οργανωμένων και πολιτικοποιημένων
στελεχών που ζουν στην κοινωνία, που είναι η ίδια η κοινωνία, προσπαθεί να
επιβάλει σε έναν ολόκληρο στρατό με όραμα, αυτό που ο ίδιος και κάποιοι
πεφωτισμένοι θεωρούν σωστό, σωστό προς πιά κατεύθυνση; σωστό για το κεφάλαιο, ή
για το Λαό; Ποιός θα απαντήσει σε αυτά χωρίς διαδικασίες; χωρίς ζυμώσεις; Πως
γίνονται όλα αυτά διαλύοντας και όχι αναδιοργανώνοντας τις κομματικές
οργανώσεις;
Στέκετε σε μία θέση, πλασάροντας ως δικαιολογία την
σταθερότητα της κυβέρνησης για να μας πείσει, μάταια όμως, γιατί τη στήριξη
στην κυβέρνηση αποδεικνύετε σε κάθε ψηφοφορία ότι την έχει ανεξάρτητα από τις
κομματικές εξελίξεις.
Αν λοιπόν ο ηγέτης κρατάει τέτοια στάση, τότε ποιο
στέλεχος του κόμματος θα κάνει κάτι διαφορετικό χάρη της ενότητας;
Χωρίς να θέλω να πω ότι το καινούργιο θα είναι σίγουρα
καλύτερο, λέω ότι το καινούργιο θα δώσει τουλάχιστο ελπίδα και όραμα στους
νεότερους, θα ξαναρχίσει η πολιτική ζύμωση, θα έρθει η ελπίδα και ο
ενθουσιασμός της δημιουργίας και ίσως η ευκαιρία μας να ξαναγίνουμε
ριζοσπάστες.
Θα προσφαίρει ξανά το όραμα στους Σοσιαλιστές, οι
οποίοι δεν έχουν στέγη και έχουν επιλέξει το "μη χείρον βέλτιστον".
Ναι λοιπόν, να πάμε όλοι μαζί, ΝΑΙ!
Όλοι όσοι πιστεύουν σε δημοκρατικούς θεσμούς, τους
λειτουργούν και δημιουργούν νέους,
Όλοι όσοι είναι ριζοσπάστες, κάτι το οποίο είναι στο
DNA του ΠΑ.ΣΟ.Κ
Όλοι όσοι καινοτομούν
Όλοι όσοι βλέπουν το κατεστημένο που οι ίδιοι
αναπόφευκτα δημιούργησαν στα τόσα χρόνια εξουσίας και θέλουν να το αφήσουν πίσω
Όλοι όσοι δεν έχουν πρόβλημα να κάτσουν στον πάγκο και
να καθοδηγήσουν Νέα παιδιά με Νέες ιδέες, αυτό που ήταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ στην αρχή
δηλαδή, αλλά με μία μεγάλη δόση εμπειρίας και σοφίας πια.
Όλοι όσοι βάζουν μπροστά το εμείς
Όλοι όσοι δεν θα φοβηθούν να σπάσουν τα αυγά που
πρέπει να σπάσουν για να ξεφύγουμε από το Πελατειακό Κράτος.
Αν δεν υπάρχει αυτό το όλοι μαζί, τότε ΟΧΙ!
Ας χωρίσουν οι δρόμοι μας, τέρμα στις σούπες, στο
ανακάτεμα των ιδεολογιών με μόνο μέλημα την εξουσία.
Καλή πρωτοχρονιά, καλή Χρονιά
Μπάμπης Κωνσταντόπουλος
